Lake Tahoe

Wij gingen ook op pad om wat van Amerika te zien.
Om de files te ontwijken, zijn we zaterdagochtend zeer vroeg vertrokken want het is toch meer dan 4 uur rijden. Toen we bijna bij South Lake Tahoe aankwamen schrok ik (ik reed) omdat ik een vliegtuig naar beneden zag storten. Het bleek te gaan om een luchtshow die dit weekend gehouden werd. Het is wel even schrikken als je zo'n ding naar beneden ziet komen op je weg.
We zijn rechtstreeks naar de Gondel gegaan, nadat we natuurlijk eerst een kop koffie hadden gedronken.
De kinderen vonden die gondel heel spannend en je hebt een fantastisch uitzicht over het meer.
Boven aangekomen hebben we eerst geluncht en de kinderen zagen een 30 meter hoge klimmuur.

Nadat we betaald hadden en allerlei papieren voor aansprakelijkheid en verzekeringen hadden ingevuld, werden de kinderen in een harnas gehesen en kregen ze uitleg hoe te moeten klimmen. En daar gingen ze. Ze vonden het best moeilijk, maar ook heeeel leuk. Edwin en ik vonden dat ze het heel goed deden en we stonden natuurlijk heel trots naar ons kroost te kijken.

's-Avonds zijn we op het strand aan het meer gaan eten en hebben gekeken naar de zonsondergang. Ook weer mooi. Daarna zijn we naar het hotel teruggegaan en zijn heel vroeg gaan slapen. We hadden nl. een hotel geboekt met 1 kamer en 2 bedden en dus konden we tegelijkertijd met de kinderen gaan slapen.
Nadat we eindelijk weer van boord konden zijn we doorgereden naar Emerald Bay.

Wij zijn weer gaan lopen maar nu via een pad naar beneden zodat je op het strand uitkomt. Op dit strand staat een huis (Vikingsholm) dat door ene mevrouw Lora J. Knight in 1929 in Scandinavische stijl is gebouwd.

In haar huis kon je ook een rondleiding krijgen, maar daar hadden we geen zin in. Hierna moesten we dit redelijk steile pad natuurlijk weer omhoog. Nadat we tegen de kinderen zeiden dat ze rustiger (en gelijkmatiger) moesten lopen en ze uitdaagde dat ze vast niet eerder dan wij boven zouden zijn, gingen ze van start. We zagen ze pas weer bovenaan. Daar zaten ze rustig op een rots tussen allerlei andere mensen op ons te wachten.
We hebben bij een steakhouse onderweg wat gegeten, want we moesten 's-avonds voor het donker weer op het strand zijn en het wordt hier rond 20.30 uur donker.
Het geduld van ons werd wel beloond, want het was me toch een mooi vuurwerk!
Ik heb geprobeerd om er foto's van te maken, maar die zijn volgens de kinderen helemaal niet zo mooi als dat het echt was. Ach het geeft toch een impressie van ons mooie weekend.

Labels: Amerika, Californië, Lake Tahoe, Uitjes
0 Comments:
Een reactie posten
<< Home