Afgelopen week hebben we de kinderen van school gehaald om op vakantie te gaan. En dat mag hier ook zomaar niet. Maar dit jaar hadden we geen "winterbreak", dus wanneer moesten we dan op wintersport? Tja, een luxe probleem, ik weet het, maar toch wilde we graag gaan. We besloten om afgelopen week op wintersport te gaan. Als je hier met je kinderen buiten de schooltijden op vakantie wilt, moet je dat minimaal 2 weken vooraf melden. Voor de school is dat belangrijk omdat ze zo toch het geld van de staat krijgen voor de dagen dat de kinderen er niet zijn. De kinderen en ik moesten een formulier tekenen, zodat we weten dat de school hier niet mee akkoord gaat, en dat ze een huiswerkpakket meekrijgen. De hoeveelheid is nogal leraar afhankelijk. Zo kreeg Maaike haar "pakket" een week vooraf al mee, zodat ze daar in haar vrije tijd al aan kon beginnen, en Bas kreeg gewoon de hele rataplan mee, inclusief het normale huiswerk van die week. Hij heeft daarom nog wel wat schoolwerk moeten maken tijdens de vakantie. Ach ja, gelukkig is hij een makkelijke leerling, en kostte het alleen wat overredingskracht om iets af te maken na een dagje skiën. We gingen deze keer naar de andere kant van de Rocky Mountains, namelijk naar de plaats Park City in Utah. We vlogen vanuit Oakland naar Salt Lake City en na een kort taxiritje kwamen we in ons appartement aan. Alweer hadden we een prima appartement uitgekozen, en ook deze keer op loopafstand van de lift en diverse restaurantjes. Het openbaar vervoer is gratis en brengt je zowel naar de winkels als naar de andere restaurants, en iedere 5 minuten komt er een nieuwe bus voorbij, dus lang hoef je ook niet te wachten.
In Utah zijn de Mormonen in de meerderheid en dat bepaald ook een groot deel van het normale leven. Zo mag je er geen alcohol bestellen zonder iets te eten. Nou is eten een groot begrip, want een bakje chips valt ook al onder de noemer eten. Alcohol met maximaal 3.2% mag pas geserveerd worden vanaf 10 uur 's-ochtends tot 1 uur 's-middags. Verder is er in de winkel wel bier, maar geen wijn te koop. Alhoewel, dat bier heeft maximaal 3,2% alcohol. Amstel Light is hier het "aprés ski" bier. Indien je wijn of bier met meer dan 4% wilt kopen moet je naar de "State Liquor Store". Deze winkel is verder gewoon toegankelijk, maar het is een extra stap die je moet nemen om alcohol te kopen. Het is allemaal net iets anders dan we gewend zijn.
Wat me ook opviel waren reclamefolders in restaurants. Daar werd de T.A.D.D. aangeboden. Dit staat voor Taxis Against Drunk Driving, een andere benadering voor de Nederlandse BOB. Hierbij werd aangeboden om een taxi naar huis te nemen, en dan zorgden zij ervoor dat je volgende morgen met een gratis taxi naar je auto wordt gebracht. Dus het probleem "Wat doe ik dan met mijn auto?" is er niet.
Trouwens, het skiën was erg leuk. We hebben veel geluk gehad met het weer. Toen we aankwamen scheen de zon. We hebben 1 dag vanaf de middag sneeuw gehad en de andere dagen was het zonnig. Heerlijk verse sneeuw. De kinderen zijn natuurlijk weer beter geworden. Gezien hun vorderingen, en dat ze nu pas voor het 3e jaar skiën, ben ik benieuwd wanneer ze ons voorbij zullen gaan. Helaas moesten we zaterdag weer terug naar huis, maar ja, aan alles komt een eind. Utah is echt aan te raden. Het is dichterbij dan Colorado, althans voor ons, de sneeuw is perfect, het is minder koud en de dollar staat lekker laag. Volgend jaar maar weer?
Vorige week zijn we weer een weekje naar de sneeuw geweest. De kinderen hadden vrij ivm de winterbreak. Deze keer gingen we naar Soda Springs, dat ligt op een kleine 4 uur rijden hier vandaan, bij Lake Tahoe in de Sierra Nevada. Wij vertrokken zaterdag met 23 graden Celsius vanuit San Jose. We hebben elkaar een paar keer gevraagd of we de sneeuw- of de water ski's mee moesten nemen. Maar toen wij in Soda Springs aankwamen bleek er toch nog sneeuw te liggen.
Sylvia had de Youbetcha cabin gehuurd. Een prima huis, groot genoeg voor onze groep. Die bestond uit 12 personen; 4 kinderen en 8 volwassenen. 4 Volwassenen waren voor de sneeuw uit Sint Maarten en Curaçao komen overvliegen. Tja, zij hadden vorig jaar voor het eerst geskied en de smaak te pakken gekregen.
Het skigebied van Soda Springs is heel erg simpel en klein, zodat de kinderen gewoon zelf de lift in en uit konden en de berg af konden skiën. Dat was natuurlijk ook heel erg relaxed.
5 Minuten verder rijden kom je bij Donner Ski Ranch , en daar heb je iets meer mogelijkheden. Daar hebben we een dag met ons gezin snowboard lessen genomen. Weer eens wat anders, en het was heel erg leuk. En als je dan nog 5 minuten verder rijdt kom je uit bij Suger Bowl. Dit heeft veel meer mogelijkheden.
Het huis lag aan Serene Lake, dus de kinderen wilde op het meer spelen en sneeuwballen gooien naar elkaar, glijden met hun slee en sneeuwpoppen maken. Nou ga jullie gang.....We hadden de sleeën meegenomen en al snel vonden ze een heuvel waar ze vanaf konden glijden, zo het meer op. Hoewel het heuveltje niet hoog was, gingen ze toch behoorlijk hard met die sleeboards.
Michael heeft op het meer met de kinderen een iglo gebouwd. Het dak kwam er ook nog op, in de vorm van een doek. Woensdagavond begon het te sneeuwen, en het hield niet meer op. Alles was wit, de sneeuwkettingen moesten tevoorschijn gehaald worden, want zonder rijden kon niet. Suzanne vond het zo leuk in de sneeuw (hebben ze niet op Sint Maarten) dat ze de hele tijd heeft lopen sneeuwschuiven en Guido moest natuurlijk zijn vriendin meehelpen. Handig hoor, iemand die het leuk vind om dat te doen. De kinderen hebben sneeuwengeltjes gemaakt, nog meer gesleed, en we zijn ver weggezakt in de diepe sneeuw. Maar het viel me toch wel op dat ze tegenwoordig zelfs op andere manieren sneeuwballen maken. Goed, voor de perfecte sneeuwbal heb je nodig; Een sneeuwballen maker, verkrijgbaar in diverse kleuren. Die steek je in de sneeuw, je knijpt een keer hard in dat ding zodat hij zichzelf sluit, et voila, een mooie ronde bal. En het handige van dit ding is, dat ze ook alvast een hele voorraad ballen hadden aangelegd, voor als de tegenstander weer op kwam dagen.
Ik weet niet of deze dingen ook al in Nederland zijn doorgedrongen. Dat ze überhaupt bestaan verbaasde me, maar nog meer verbaasde ik me over het feit dat iemand die dingen bedacht heeft. Waarom zou hij/zij dat gedaan hebben. Werden de vingers te koud, vielen de ballen uit elkaar, konden ze niet snel genoeg ballen maken, waarom?
Maar wij hadden ze, en ze waren hééél belangrijk, sowieso wie welke had en vooral hoelang.
We zijn een weekje op vakantie geweest. De kinderen hebben hier, net als in Nederland, 2 weken kerstvakantie, maar hier begint de vakantie 1 week voor de kerst, en gaan ze al op 2 januari weer naar school. We vlogen maandag de 18e via Salt Lake City in Utah (met 2 uur vertraging), naar Hayden in Colorado. Hierna nog een taxiritje van een half uurtje zodat we uiteindelijk aankwamen in ons appartement in Steamboat Springs. Steamboat ligt in de Yampa Valley en heeft zijn naam te danken aan de eerste bewoners die het geluid van de omliggende springs vonden klinken als het geluid van een stoomboot. Ons appartement, Dulany, lag aan de skipiste, wat heerlijk is, want hierdoor konden we van en naar ons appartement skiën. Tegenover ons appartement is een restaurant en klein supermarktje met een slijterij, dus we konden meteen alles inslaan. 's-Avonds hadden we een afspraak met Black Tie ski rentals. Ze zouden onze ski's, schoenen, stokken en helmen voor de kinderen komen passen. Dit gebeurde in ons eigen appartement. Dat is nog eens luxe. Doordat we een paar uur vertraging opgelopen hadden hebben we de tijden 3 keer aangepast, wat totaal geen probleem was. Uiteindelijk kwamen ze om 20.00 uur `s-avonds met alle spullen langs. Doordat we van huis uit alle maten, gewichten en lengtes door hadden gegeven, waren ze zo klaar. Dus het eerste wat we dinsdag deden was de omgeving verkennen, het sneeuwde maar toch niet zo erg als in Denver. Daar bleek alles plat te liggen vanwege de sneeuwstorm, zelfs het vliegveld. Dat waren we mooi misgelopen, want vorige keer zijn we wel via Denver gevlogen. Maar goed, bij ons bleef het rustig doorsneeuwen, wat leidde tot prima nieuwe poedersneeuw.
De ski-klassen voor de kinderen waren om de hoek van ons appartement. Ideaal. Wat ook lekker was, is dat er een hot tub was. Lekker om je spiertjes na het skien in te laten ontspannen.
Ook dit jaar gingen ze weer als een speer door de klasjes heen. En, - nog veel belangrijker - ze vinden het heel erg leuk. Maaike mag nu van haar leraar al op alle geprepareerde pistes en Bas zet nu ook al zijn eerste stappen in het parallel te skiën. Hij komt nog wat kracht tekort, wat Maaike al wel heeft. Ik kan me herinneren dat ik het veel langzamer leerde, maar ja ik was ook ouder toen ik begon, zullen we maar zeggen.
Woensdag hadden we mooie blauwe luchten, met prachtige sneeuw en fantastische uitzichten op de vallei en de bomen. Steamboat staat ook bekend om de hoeveelheid bomen. Ik vond het zelfs heel apart dat er ook nog best veel loofbomen te zien waren. Sommige struiken zagen er door de sneeuw net als katoenplanten uit . De kinderen wilde, nadat de skiklas afgelopen was (15.00 uur), nog met ons naar boven. Dat deden we natuurlijk graag en toen we een bepaalde afdaling namen, kwamen we ook nog 2 Moose, of Elk tegen, die rustig stonden te "grazen?" (In Europa noemt men ze Elk en in Amerika Moose). We herinneren ze misschien nog wel door de Moose-test die Mercedes Benz een aantal jaren geleden deed met de nieuwe A-klasse. Die viel om bij een aanrijding met zo'n beest. In ieder geval deerde het hen helemaal niet dat we op 3 meter afstand stonden en ze gingen pas weg toen er een sneeuwscooter aan kwam. Grappig hoor, in Oostenrijk heb ik ook wel eens een berggeit gezien, maar deze beesten zijn toch iets groter.
Tijdens de ski lessen waren de kinderen meegenomen over een bepaalde afdaling. Daar was een pad uitgezet die, door middel van bordjes, vertelde over de verschillende beesten die hier leven. Op die bordjes stonden dan wetenswaardigheden over dat beest. Bas vond het blijkbaar zo belangrijk dat wij dat ook allemaal meekregen, dat wij bij ieder bord moest stoppen. Dus nu weten we weer wat meer van de porcupine, sneeuwhaas, vos, Grey Jay, enz. Toch een leuk idee om de kinderen wat meer bewust te maken van de mooie omgeving waarin ze skiën. Alleen vervelend dat sommige bordjes op een plek stonden waardoor je toch weer even moest prikken, (en laat ik daar nou net een vreselijke hekel aan hebben).
Vrijdagavond hadden we ons ingeschreven voor een uurtje "tubing". Een soort sleetje rijden maar dan op een band. Het was erg leuk om te doen. Bas vond zelfs dat uurtje te kort, maar ik vond het toch wel genoeg.
Na nog een paar mooie dagen, zonder skiklas, konden we de kinderen helemaal meenemen naar de hoogste top en konden ze ook van het vergezicht genieten. Je kunt hier heel ver kijken.
We zijn op 1e kerstdag weer terug gevlogen. Alleen kwam ons vliegtuig te laat in Hayden aan, zodat we onze vlucht van Salt Lake City naar San Jose miste. We hebben toen onze vlucht veranderd met bestemming Oakland. Van daaruit hebben we een taxi genomen naar San Jose, zodat we toch 4 uur eerder thuis waren dan met de volgende vlucht naar San Jose, alleen onze koffers hebben deze omschakeling niet gehaald. Maar die zullen morgen bij ons thuis afgezet worden. Ik ben benieuwd. We hebben er weer een mooi weekje vakantie op zitten, met rode wangetjes van de koude buitenlucht. Of is het toch van de spanning wat de kerstman dit jaar zal brengen?
Wij wensen jullie in ieder geval nog een heel fijne kerst en een gelukkig 2007!
Afgelopen week hebben we de kinderen van school gehaald om op vakantie te gaan. En dat mag hier ook zomaar niet. Maar dit jaar hadden we geen "winterbreak", dus wanneer moesten we dan op wintersport? Tja, een luxe probleem, ik weet het, maar toch wilde we graag gaan.
Verder is er in de winkel wel bier, maar geen wijn te koop. Alhoewel, dat bier heeft maximaal 3,2% alcohol. Amstel Light is hier het "aprés ski" bier.
Trouwens, het skiën was erg leuk. We hebben veel geluk gehad met het weer.
Die steek je in de sneeuw, je knijpt een keer hard in dat ding zodat hij zichzelf sluit, et voila, een mooie ronde bal.
