dinsdag, januari 27, 2009

Korte uitstapjes

Opa en Oma zijn al bijna een week weg, en ik wil toch ook een beetje opschrijven wat we na onze Arizona trip nog samen hebben gedaan.
We zijn, zoals we met de meeste logees doen, naar de top van Mount Umunhum gereden en hebben een stukje gewandeld, waarna je bij een heldere dag een goed uitzicht krijgt over Sillicon Valley met daarachter de baai van San Francisco.
We hebben een zondagmiddag in de Uvas canyon gelopen. Dat is hier ook heel dichtbij. Hier moesten we ook over een beekje lopen, maar deze keer lagen er gewoon bruggetjes. 
We liepen naar de watervallen en toen weer terug. Ineens zagen we tot onze stomme verbazing hele grote klieken van lieveheersbeestjes. Echt honderden bij elkaar, ze zaten op de boom en op de grond op de dorre bladeren.
Blijkbaar overwinteren deze beestjes. Ze komen bij elkaar in de herfst om hun winterslaap te houden. Ze waren redelijk sloom, maar ja, dat zou ik ook zijn als er ineens een of andere dwaas zijn flitslamp boven mijn bed zou houden. 
Je kon een route volgen die je langs allerlei planten bracht en daar kreeg je dan uitleg over. Het was nu soms moeilijk te zien maar in het voorjaar en de zomer zullen we hier nog wel eens een keer terugkomen. Waarschijnlijk zijn de lieveheersbeestjes dan verdwenen.

Het laatste weekend waren de kinderen vrij i.v.m. Dr. Martin Luther King Jr. day . We besloten om maar niet naar Tahoe te gaan zoals in eerste instantie gepland, want Jannie en Geert vonden de zon lekkerder dan de kou, en sneeuw en ijs hadden ze al gezien. Dus ging de route naar het zuiden.
Eerst naar het Monterey Bay Aquarium, van daaruit naar Carmel. Daar hebben we wat rondgeslenterd en een ijsje gegeten. 
Toen weer naar het restaurant Nepenthe om een kop thee te gaan drinken, maar bij nader inzien hebben we de thee omgewisseld voor een heerlijke fles witte wijn en wat kleine hapjes. 
Hierna door naar de Julia Pfeiffer waterval op het strand en daar hebben we van een prachtige zonsondergang genoten.
Het vervelende hiervan is dat het daarna meteen donker is en we over de bochtige weg van de Hwy 1 naar ons hotel in San Simeon reden.
De volgende dag hadden we een tour gepland in Hearst Castle. Jannie en Geert namen tour 1, en wij deden tour 2. Wij hadden tour 1 tenslotte al een keer gedaan. We kregen nu voornamelijk de gastenkamers van het Casa Grande te zien, net als de immense keuken, de bibliotheek en de werkkamer van William Hearst.

Hierna reden we terug over de Hwy 101 richting de Pinnacles. Maar na een tankbeurt werden we aangehouden door de politie, en kregen een boete voor te hard rijden. Ben benieuwd hoeveel ons dat gaat kosten.

De Pinnacles zijn ontstaan nadat 23 miljoen jaar geleden een vulkaan uit is gebarsten en daarna door de bekende San Andreas Fault een stuk van de vulkaanwand verschoven is tijdens een aardverschuiving. Het restant zijn de monolieten en de muren van de grotten.
Omdat we de Balcony tour in de Pinnacles wilden lopen, ben je verplicht om ieder een zaklamp mee te nemen, want je loopt/kruipt echt door een grot.
De route  was behoorlijk smal en de zaklamp was inderdaad nodig, in ieder geval om anderen bij te schijnen waar je je voeten neer moest zetten. Hierna kwamen weer aan de andere kant uit en een grote cirkel buitenom bracht ons uiteindelijk weer bij de auto net voordat het donker werd. En zijn we verder door naar huis gereden.

De volgende dag was dinsdag en de kinderen hadden gelukkig ook nog vrij omdat het een studiedag was, dus konden we mooi de inauguratie van Barack Obama kijken voor de televisie. Ik vond het toch wel heel speciaal om deze historische gebeurtenis hier mee te maken.

Op woensdag gingen de kinderen weer naar school en Jannie en Geert vlogen weer naar Nederland. Zowel voor hen als voor ons begon het gewone leventje weer van school, werken, projecten en afspraakjes.
Ach ja, de pret kan natuurlijk niet eeuwig duren en dat dacht het weer ook, vanaf woensdag begon het hier te regenen, terwijl het de hele tijd bovengemiddeld warm en zonnig is geweest. Hoezo geluksvogels...

Labels: , , , , , , ,

posted by Saskia @ 1/27/2009 09:50:00 p.m. 1 comments

zondag, maart 30, 2008

Spring Break - Hearst Castle

Edwin en ik hadden gemengde gevoelens bij Hearst Castle. Zouden we het nou wel zo leuk gaan vinden. De meningen van de meeste mensen die we spraken waren positief, dus besloten we er een ochtend aan te besteden. We waren nu toch ook wel heel dicht in de buurt en kunnen dan tenminste onze eigen mening vormen.
Het is vanuit de verte al goed te zien, want het landgoed ligt op een "Enchanted hill". Rond 10 uur waren we er, en konden meteen met de volgende tour mee.
Allereerst wordt je met een bus van het bezoekers centrum de "berg" op gerede,n om dan bovenaan in zijn huis welkom geheten te worden.
William Randolf Hearst erfde dit stuk grond (1000 km²) van zijn vader en wilde er zijn huis op zetten waarin hij gasten kon ontvangen.
Toen hij vroeger met zijn moeder reizen maakte was hij zo onder de indruk van de Europese kastelen die hij zag, dat hij dit ook voor ogen had toen hij dit huis ontwierp. Vandaar dat dit huis vol zit met oude Europese stukken, die door hem naar Amerika zijn gehaald.
Hij nodigde erg vaak gasten uit, van de krantenjongen met de meeste verkopen dat jaar tot en met Winston Churchill. De gasten moesten zich overdag zelf bezig houden, maar de avond werden verplicht gezamenlijk doorgebracht. Dit was nl. zijn huis en geen hotel.
Buiten kregen we uitleg over wat je wel en niet mag aanraken. Je moet over een tapijt lopen, en mag niet over de originele vloer(kled)en lopen.
We begonnen buiten op een soort bordes van het landgoed met een prachtig uitzicht over de Grote Oceaan. Met zijn keuze voor een stukje bouwgrond was niets mis.
Het landgoed bestaat uit verschillende huizen, en wij bekeken er een paar. We zagen de bekende Neptune pool, die, naarmate het huis groter werd, ook groter moest worden, en dus 3 keer verbouwd is tot de huidige grootte inclusief de oude Romeinse pilaren.
Deze pilaren waren allemaal verschillend van lengte en hij gaf zijn architecte Julia Morgan de opdracht om er iets moois van te maken.

Hij hield erg van beesten en er liepen talrijke exotische beesten los in zijn tijd. Van kangaroes tot zebra's en beren. De meeste zijn naar dierentuinen gebracht, maar de zebra's grazen nog steeds los op het landgoed. Hij liet een paar schuren bouwen, waarin de beesten konden schuilen als het erg slecht weer was en waar ze voer neer konden leggen. De hondenkennel had een airconditioning, wat zelfs het gewone huis nog niet had.
Het landgoed kon zichzelf in onderhoud voorzien, het had vers-waterbronnen, boomgaarden, groententuinen en vee.
De laatste plek die we met de tour bekeken was het Romeinse badhuis, waar we tot onze verbazing wel over de originele vloer mochten lopen, maar ja, dat was alleen maar van bladgoud.
Hierna bracht de bus ons na 2,5 uur weer terug naar beneden.
Er kwamen ons veel bussen tegemoet gereden waardoor we blij waren dat we dit zo vroeg bekeken hadden.

Onze conclusie was dat we toch wel heel erg onder de indruk van dit landgoed waren. Hij heeft het wel smaakvol gedaan. Het is geen huis vol met, bij elkaar gebrachte stukken, wat we dachten.
Ook de kinderen vonden het mooi en interessant. Maaike wilde zelfs nog een tour doen, maar dat hebben we toch kunnen afgewimpelen. Dat komt de volgende keer wel weer.

We reden verder naar Morro rock, maar wat daar nou voor bijzonders aan te zien is weten we niet, behalve dat het een monoliet is.
We hebben daar niet al te veel tijd aan besteed en reden verder naar San Luis Obispo, waar we even gekeken hebben op het terrein van de universiteit Cal Poly, ja je kunt niet vroeg genoeg beginnen met oriënteren....
Vervolgens gingen we richting Pismo Beach. Daar hadden we een hotel geboekt om de rest van de middag al lezend, zwemmend en starend over de oceaan door te brengen.

Labels: , , , ,

posted by Saskia @ 3/30/2008 11:50:00 p.m. 2 comments