Korte uitstapjes
Opa en Oma zijn al bijna een week weg, en ik wil toch ook een beetje opschrijven wat we na onze Arizona trip nog samen hebben gedaan.
We zijn, zoals we met de meeste logees doen, naar de top van
Mount Umunhum gereden en hebben een stukje gewandeld, waarna je bij een heldere dag een goed uitzicht krijgt over Sillicon Valley met daarachter de baai van San Francisco.
We hebben een zondagmiddag in de
Uvas canyon gelopen. Dat is hier ook heel dichtbij. Hier moesten we ook over een beekje lopen, maar deze keer lagen er gewoon bruggetjes.
We liepen naar de watervallen en toen weer terug. Ineens zagen we tot onze stomme verbazing hele grote klieken van
lieveheersbeestjes. Echt honderden bij elkaar, ze zaten op de boom en op de grond op de dorre bladeren.
Blijkbaar overwinteren deze beestjes. Ze komen bij elkaar in de herfst om hun winterslaap te houden. Ze waren redelijk sloom, maar ja, dat zou ik ook zijn als er ineens een of andere dwaas zijn flitslamp boven mijn bed zou houden.
Je kon een route volgen die je langs allerlei planten bracht en daar kreeg je dan uitleg over. Het was nu soms moeilijk te zien maar in het voorjaar en de zomer zullen we hier nog wel eens een keer terugkomen. Waarschijnlijk zijn de lieveheersbeestjes dan verdwenen.
Het laatste weekend waren de kinderen vrij i.v.m.
Dr. Martin Luther King Jr. day . We besloten om maar niet naar Tahoe te gaan zoals in eerste instantie gepland, want Jannie en Geert vonden de zon lekkerder dan de kou, en sneeuw en ijs hadden ze al gezien. Dus ging de route naar het zuiden.
Eerst naar het
Monterey Bay Aquarium, van daaruit naar
Carmel. 
Daar hebben we wat rondgeslenterd en een ijsje gegeten.
Toen
weer naar het restaurant Nepenthe om een kop thee te gaan drinken, maar bij nader inzien hebben we de thee omgewisseld voor een heerlijke fles witte wijn en wat kleine hapjes.
Hierna door naar de
Julia Pfeiffer waterval op het strand en daar hebben we van een prachtige zonsondergang genoten.
Het vervelende hiervan is dat het daarna meteen donker is en we over de bochtige weg van de Hwy 1 naar ons hotel in San Simeon reden.
De volgende dag hadden we een tour gepland in Hearst Castle. Jannie en Geert namen tour 1, en wij deden tour 2.
Wij hadden tour 1 tenslotte al
een keer gedaan. We kregen nu voornamelijk de gastenkamers van het Casa Grande te zien, net als de immense keuken, de bibliotheek en de werkkamer van William Hearst.
Hierna reden we terug over de Hwy 101 richting de Pinnacles. Maar na een tankbeurt werden we aangehouden door de politie, en kregen een boete voor te hard rijden. Ben benieuwd hoeveel ons dat gaat kosten.
De
Pinnacles zijn ontstaan nadat 23 miljoen jaar geleden een vulkaan uit is gebarsten en daarna door de bekende
San Andreas Fault een stuk van de vulkaanwand verschoven is tijdens een aardverschuiving. Het restant zijn de monolieten en de muren van de grotten.
Omdat we de
Balcony tour in de Pinnacles wilden lopen, ben je verplicht om ieder een zaklamp mee te nemen, want je loopt/kruipt echt door een grot.
De route was behoorlijk smal en de zaklamp was inderdaad nodig, in ieder geval om anderen bij te schijnen waar je je voeten neer moest zetten. Hierna kwamen weer aan de andere kant uit en een grote cirkel buitenom bracht ons uiteindelijk weer bij de auto net voordat het donker werd. En zijn we verder door naar huis gereden.
De volgende dag was dinsdag en de kinderen hadden gelukkig ook nog vrij omdat het een studiedag was, dus konden we mooi de
inauguratie van Barack Obama kijken voor de televisie. Ik vond het toch wel heel speciaal om deze historische gebeurtenis hier mee te maken.
Op woensdag gingen de kinderen weer naar school en Jannie en Geert vlogen weer naar Nederland. Zowel voor hen als voor ons begon het gewone leventje weer van school, werken, projecten en afspraakjes.
Ach ja, de pret kan natuurlijk niet eeuwig duren en dat dacht het weer ook, vanaf woensdag begon het hier te regenen, terwijl het de hele tijd bovengemiddeld warm en zonnig is geweest. Hoezo geluksvogels...
Labels: Amerika, Bezoek, Big Sur, Californië, Familie, Hearst Castle, San Jose, Uitjes
Daphne & Yvette
Ja ik weet het, ik loop een beetje achter met mijn postings maar het is hier dan ook niet echt rustig.
Nadat Jacqueline maandagmiddag weer weg was gegaan, haalden we 's-avonds de
familie Dirks op van San Jose airport. Zij hadden net een reis achter de rug naar Alaska en zouden hun laatste dagen, voordat ze voorgoed naar Nederland zouden vertrekken, bij ons doorbrengen. Hun huis was tenslotte al leeggehaald en opgeleverd.
We hadden echt een vol huis, in totaal 10 personen, maar het ging allemaal prima, iedereen had een slaapplek, de kinderen
sliepen , met zijn 4-en op een kamer, en de rest was verdeeld over de andere kamers.
Op woensdag bracht ik ze naar SFO voor hun definitieve reis naar Nederland. Jammer maar zo is het "expat" leventje in het buitenland. Je ontmoet veel mensen, maar je moet ook vaak van mensen afscheid nemen.
De volgende dagen zijn we voornamelijk huishoudelijk bezig geweest, zoals de matrassen terug op de normale plaatsen leggen, lakens wassen, boodschappen inventariseren, etc. Kortom het huis terug brengen in een staat voor 7 personen, want er was meer bezoek onderweg.
Op zaterdag gingen we met Diede naar de Santa Cruz Boardwalk, en zondagmiddag heb ik Daphne van SFO opgehaald. Zij is hier voor de 2e keer en haar hoef ik niet alles meer opnieuw te vertellen.
Doordat Diede nu hier is heb ik een fulltime oppas in huis, en daar heb ik gebruik van
gemaakt, want op woensdag zijn Daphne en ik gaan golfen, en Edwin en ik zijn naar de film geweest.
Donderdag kwam Yvette op San Jose airport aan. Omdat ze net een rondreis door Canada van 3 weken achter de rug had, en ze hier voor de 4e keer is, hoef ik haar niets meer te vertellen, maar wil ze voornamelijk winkelen, zwemmen en wandelen. Nou dat kan; in Diede heeft ze een winkelmaatje gevonden, in Daphne een wandelmaatje, en met de kinderen lukt het ook aardig in het zwembad. Iedereen blij en tevreden.
Op vrijdag 4 juli is het hier feest want dan is het Independence Day, maar het was tegelijkertijd ook Diede's 17e verjaardag.
En die hebben we natuurlijk ook gevierd met een taart in de ochtend en een middagje aan het feestelijke zwembad van onze Swim&Racquet Club.
's-Avonds kwamen Dennis en Josien, na een rondtocht door Californië, hun laatste avond doorbrengen met ons.
We hadden kaartjes gekocht voor de San Jose Giants, zodat we allemaal vuurwerk konden zien. Dat was het enige wat Diede graag wilde; vuurwerk op haar verjaardag. Nou die heeft ze gekregen. Voor haar was het een leuke afsluiting van haar verjaardag, voor Dennis en Josien een goede afsluiting van hun rondreis, en wij vonden het een leuk uitje voor the Fourth of July.
Labels: Amerika, Bezoek, Californië, vrienden
Jacqueline en Diede
Vorige week maandag brachten we mijn vader en Ger weer terug naar San Francisco airport. We hebben het heel gezellig gehad en ze zijn weer naar huis met veel leuke herinneringen, en een Amerikaanse ervaring rijker.
Maar praktisch als ik ben, reed ik niet met een lege auto terug, nee we gingen op SFO een verdieping lager, daar is de aankomst hal, en haalden daar mijn vriendin Jacqueline en haar dochter Diede op.
Jacqueline blijft 1 weekje bij ons en Diede blijft tot 25 juli.
Ze hebben tot nu toe al veel ondernomen. O.a. met de CalTrain naar San Francisco. De eerste keer waren er geen kaartjes meer voor Alcatraz en prompt heeft ze kaartjes voor 2 dagen later gereserveerd. Ze hebben een rondvaart door de San Francisco baai gemaakt. Dus toen zijn ze nog een keer met de trein naar San Francisco geweest. Ze hebben veel geluk gehad met het weer, en erg genoten van de mooie stad.
Als je bij ons bent dan behoort een bezoek aan de outlet in Gilroy ook niet te ontbreken, en dat hebben ze nog vlug op de valreep gedaan. Diede zal er deze vakantie heus nog wel een keer komen, maar het is heel gezellig om als tiener met je moeder te gaan shoppen natuurlijk. "Oh, en mam, neem je ook je creditcard mee?"
Labels: Amerika, Bezoek, Californië
Opa en Ger
Ja hoor, ze zijn er echt! Ze arriveerden hier donderdag en bijten het spits af van een hele rij bezoekers die deze zomer bij ons zullen zijn.
Niemand had gedacht dat ze hier samen zouden komen, maar toch heeft Ger zich over haar angsten heengezet om ons in onze leefomgeving te kunnen zien.
We zijn er heel blij mee en vooral heel trots op haar dat ze dat overwonnen heeft.
Vandaag hebben we een dagje San Francisco gedaan. We zijn naar
Alcatraz geweest. Het was gelukkig een prachtig heldere dag met een lekker windje.
We begonnen aan een wandeltocht naar het gebouw en de kinderen deden weer een Junior Ranger programma.
In het gebouw kregen we allemaal een walkman met een rondleiding erop in
taal naar keuze.
We namen allemaal de Nederlandse taal wat ideaal is, want hierdoor hoorden we allemaal hetzelfde verhaal. De spreker vertelde in de walkman hoe we moesten lopen, je hoorde dan: "Loop nu rechtdoor op Broadway, nu bevind je je in de eetzaal en hier...".
We liepen door de bibliotheek, rijen met cellen, en hoorden verhalen over opstanden en de enige uitbraak die waarschijnlijk gelukt is. In ieder geval hebben ze van deze 3 mensen nooit meer iets van vernomen.
Na Alcatraz gingen we naar
Lombard street en van daar reden we over de
Golden Gate zodat we de skyline van San Francisco goed konden zien.
Hierna nog even naar
Alamo Square en in Japan Town hebben we lekker gegeten in een restaurant.
Van hieruit gingen we weer moe en voldaan van de indrukken naar huis.
Labels: Amerika, Bezoek, Californië
Nederland
Het zit er weer op, ons bezoekje aan Nederland duurde 2 weken. Toen we aankwamen werden we verrast door het mooie weer. Het vroor zo hard dat er sprake was van de eerste wedstrijd op natuurijs. Het was echt ijskoud!
Toen we uiteindelijk na een welverdiende nachtrust wakker werden vrijdag, scheen de zon en was het buiten een plaatje. De rijp op alle takken en hekjes vroeg om gefotografeerd te worden. We werden meteen toerist in eigen land.
De eerste dagen brachten we door in Zwolle om wat bij te komen van de reis en de jetlag. Daarna gingen we via Yvette - ons vaste logeeradres in Veldhoven - 1e kerstdag vieren bij Opa en Ger in Eindhoven.
2e Kerstdag vierden we bij Opa en Oma in Zwolle waar we ook de neefjes en onze enige nicht zagen.
Beide dagen waren heel gezellig, en konden we weer lekker bijkletsen.
De daarop volgende dagen hebben we nog meer mensen ontmoet en met de familie de Boer een
wintercircus in Apeldoorn bezocht. Oma ging met Maaike en Floor naar een voorstelling van
Introdans in (alweer) Apeldoorn, Bas ging met Opa naar het
Ecodrome in Zwolle. Beide kinderen hebben daar erg van genoten.
Hierna verhuisden we weer voor een paar dagen om Oud en Nieuw in Velp bij de Van G-tjes door te brengen.
Onze kinderen hebben nooit bewust vuurwerk meegemaakt, laat staan dat ze het af mochten steken. De eerste knallen bekeken ze van een veilige afstand met hun handen op de oren. Toen ze 's-middags een rotje in hun handen kregen om die weg te gooien werd het rotje samen met het aansteeklont de weg op gesmeten. Maar dat ging gaandeweg steeds beter, uiteindelijk waren ze net zo hard bezig om het blikje op het rotje te zetten zodat dat ook mooi de lucht invloog. Dit alles natuurlijk onder het kritische toeziend oog van Edwin of Ardie.
Eindelijk werd het 12 uur en konden ze de langverwachte pijlen en de tig-knaller gaan afsteken, maar toen bleek het buiten zoo mistig te zijn geworden dat je geen hand voor ogen zag. We konden de buren die aan de overkant op de stoep stonden niet zien. De geluiden waren er wel maar veel pijlen verdwenen in de mist en uiteindelijk werden die bewaard voor de volgende dag. Mensen zijn voor hun auto gaan lopen omdat de bestuurder de weg niet kon zien, zo erg was het.
De volgende dag was het nog wel een beetje mistig maar we konden toch een lekkere wandeling maken. Hierna weer naar huis om een lekkere Hollandse kop soep te eten en een Amerikaans gingerbread huis in elkaar te zetten.
Na deze dagen gingen we weer naar ons zuidelijke logeeradres om daar nog een paar dagen met vrienden door te brengen, en op de valreep nog even in Hilversum op kraambezoek.
Na al deze hectiek gingen we zaterdagochtend weer met het vliegtuig terug naar het kletsnatte San Jose. Het bleek erg gestormd en geregend te hebben en de takken lagen nog allemaal op de weg. Dat deze wegen onder water hadden gestaan was ook goed te zien, het lag bezaaid met bladeren en modder.
Inmiddels is de storm gaan liggen en hebben de meeste huishoudens weer stroom. De kinderen zijn weer naar school, de clubjes beginnen ook weer. Kortom, het gewone leventje is weer op volle toeren aan het draaien. Dank aan iedereen die deze twee weken zo gezellig hebben gemaakt, hun bedden hebben afgestaan, eten gekookt en voor ons gezorgd hebben. We wensen iedereen;
Een gezellig, gezond en gelukkig 2008!
Labels: Bezoek, feestdagen, Nederland
Opa en Oma
Normaal gesproken maak ik niet zo'n melding van de mensen die ons huis aandoen in San Jose, maar deze blog is op speciaal verzoek van oom Koop.
Hij wilde toch wel zeker weten dat ze in San Jose zouden arriveren. En het is wederom gelukt! De KLM bracht Opa en Oma gisteren naar San Francisco. Ik heb ze daar opgehaald en na een lange nacht, die voor hen gisteravond om 21.00 uur al begon, werden ze vanochtend weer om 8.00 uur wakker. We hopen maar dat ze snel over de jetlag heen zullen zijn want Maaike en Bas vragen natuurlijk meteen aandacht van ze. Maar zoals te zien is op de foto werden ze vanmiddag na school goed bezig gehouden.
Morgen komt Edwin ook weer terug en is iedereen weer thuis.
Toch wel lekker zo'n vol huis. Althans, vind ik. En deze keer zullen ze 6 weken blijven.
Ze vroegen zich wel af hoe het nou zo gekomen was dat ze
6 weken bleven. Ach, we zullen ze best vol krijgen. En als we elkaar de tent uitvechten dan zet ik ze toch gewoon weer op het vliegtuig....
Ome Koop, zorgt u dan dat ze weer in Zwolle komen?
Labels: Bezoek, Californië
De van G-tjes
Er werd al zo lang naar uit gekeken. De van G-tjes zouden ook de grote oversteek gaan maken.
We leerden hen in 2003 kennen doordat we even op 2 jongetjes van 6 en 4 mochten passen zodat hun oma een vergadering kon bijwonen in Langweer. Elke volgende vakantie zagen we elkaar opnieuw in Langweer. En niet alleen de kinderen werden dikke maatjes, ook wij konden het goed vinden met Ardie en Margrit. Het gekke is dat ze nog nooit in ons huis in Eindhoven waren geweest. Maar 2 weken geleden kwamen ze wel helemaal naar ons in San Jose.
Een hele belevenis want de jongens - inmiddels 10 en 8 - hadden nog nooit gevlogen. Ook onze kinderen waren meer opgewonden dan normaal.
Ik vroeg aan Maaike en Bas waarom ze er zo naar uitkeken dat Jelle en Hidde kwamen. Er komen immers toch vaak genoeg mensen uit Nederland naar ons toe, was het antwoord: "Dit is de eerste keer dat er kinderen naar ons toe komen". En dat is ook zo.
Vol verwachting zaten ze te wachten op het gras, en na de eerste begroetingen gingen ze gewoon weer verder alsof ze elkaar vorige week nog hadden gezien.
Het eerste weekend zijn we naar Año Nuevo, Big Basin en San Francisco geweest. Onze kinderen hebben nu geen vakantie, dus zijn ze er door de week zelf op uit getrokken.
Zij zijn naar Lake Tahoe, Yosemite en Mariposa Grove geweest, en kwamen weer terug op vrijdag om mij te helpen tijdens de winderige Multi Cultural Faire op school.
Het waaide zo erg dat we alle posters uiteindelijk op de tafels hadden liggen. Maar de stroopwafels, kaas en klompjes vonden gretig aftrek.
Het 2e weekend hebben ze baseball gespeeld op het schoolplein, Mount Umunum bekeken, gespeeld op het strand van
Moss Landing en Santa Cruz met de boardwalk bezocht.
Margrit en ik hebben hard meegezongen in de cabrio op Nederlandstalige muziek die ze mee hadden genomen.
Afgelopen week zijn ze naar Monterey en Big Sur gereden, hebben we de outlet bezocht, gezwommen en vooral genoten van het weer en van elkaar.
En nu zitten de van G-tjes in de grote blauwe vogel in de lucht die hen weer naar Velp brengt.
Edwin zit ook in de lucht, weliswaar in een ander vliegtuig want hij gaat richting Frankfurt. Hij is vanmiddag een uurtje eerder dan zij vertrokken om een rondje Europa in een week te doen.
Voor het eerst is het doodstil in huis. De kinderen liggen op bed, en ik zit hier weer alleen.
Maar niet voor lang, want de wasmachine draait.
Er moeten weer schone lakens op de bedden en frisse handdoeken in de kast. Want a.s. donderdag komen opa en oma weer naar ons toe. En daar kijken we natuurlijk ook naar uit. Alleen zullen zij geen kinderen mee brengen, maar dat mag de pret niet drukken.
Labels: Bezoek, dagelijkse dingen, school, Uitjes
We hebben een zondagmiddag in de Uvas canyon gelopen. Dat is hier ook heel dichtbij. Hier moesten we ook over een beekje lopen, maar deze keer lagen er gewoon bruggetjes. 
We liepen naar de watervallen en toen weer terug. Ineens zagen we tot onze stomme verbazing hele grote klieken van lieveheersbeestjes. Echt honderden bij elkaar, ze zaten op de boom en op de grond op de dorre bladeren.
Daar hebben we wat rondgeslenterd en een ijsje gegeten. 
Hierna door naar de Julia Pfeiffer waterval op het strand en daar hebben we van een prachtige zonsondergang genoten.
De volgende dag hadden we een tour gepland in Hearst Castle. Jannie en Geert namen tour 1, en wij deden tour 2. 
Wij hadden tour 1 tenslotte al een keer gedaan. We kregen nu voornamelijk de gastenkamers van het Casa Grande te zien, net als de immense keuken, de bibliotheek en de werkkamer van William Hearst.
De Pinnacles zijn ontstaan nadat 23 miljoen jaar geleden een vulkaan uit is gebarsten en daarna door de bekende San Andreas Fault een stuk van de vulkaanwand verschoven is tijdens een aardverschuiving. Het restant zijn de monolieten en de muren van de grotten.
De route was behoorlijk smal en de zaklamp was inderdaad nodig, in ieder geval om anderen bij te schijnen waar je je voeten neer moest zetten. Hierna kwamen weer aan de andere kant uit en een grote cirkel buitenom bracht ons uiteindelijk weer bij de auto net voordat het donker werd. En zijn we verder door naar huis gereden.
