Bronco Night
Iedere school hier heeft een bepaalde mascotte, en vaak zijn dit beesten. Simonds waar Bas zit heeft een cougar (poema) en Brett Harte waar Maaike zit heeft de bronco (ongetrainde of wild paard).
Een paar keer per jaar worden er voor de kinderen Bronco Nights georganiseerd. De eerste was afgelopen vrijdag; het was de Bronco Neon Dance Night. Jawel, onze grote meid ging naar haar eerste echte dansavond van 19.00 tot 21.00 uur, op school, met als thema "neon".

De hele week konden ze onder schooltijd, op vertoon van haar studentenpas, een toegangskaartje kopen van $5,00. Daarvoor kregen ze een polsbandje en een briefje mee dat wij als ouders moesten ondertekenen. Hierop stonden de regels die gelden voor de dansavond. De kledingvoorschriften die normaal gelden voor schooltijden, golden nu ook. Zonder deze 3 bewijzen zouden ze niet toegelaten worden op de dansavond.
Na 19.30 mogen ze niet meer binnen, en om 21.00 uur stipt moesten ze opgehaald worden.
Er is een algemene wet die voor heel San Jose geldt en dat is dat jongeren onder de 15 jaar niet onbegeleid op straat mogen zijn. Maar om van een school of sport activiteit terug naar huis te gaan mag je 15 minuten rekenen. Dus na 21.15 geen kinderen meer op straat.
Ze mochten ook niet "freaken" Blijkbaar zijn we oud aan het worden, want we moesten opzoeken wat dat was zodat we dat haar konden vertellen. Het heet
bubbling op z'n Nederlands en ook daar had ik nog nooit van gehoord (wel van de danssoort). Maar goed, dat mocht dus niet.

Vrijdagmiddag na school ging Maaike meteen met haar vriendinnen mee om zich klaar te maken voor de dansavond. Of ik even later haar kleren kon brengen dan konden zij alvast beginnen met het optutten. Haar school is om 14.30 uit en het feestje is pas om 19.00 uur! Tuurlijk, ik breng je kleren en al je pasjes wel.
Bij aankomst bij het vriendinnetje thuis waren ze allemaal (7 meiden) druk in de weer met krultangen, mascara, glitterstiften en lipgloss. Ze zagen er prachtig en opgewonden uit met de neon spullen.
Hierna nog even op het gras zodat alle mama's een foto konden maken van alle meiden voordat ze eindelijk weg konden. Lisa bracht de meiden naar school, en dat bestaat dus alleen maar uit het afzetten voor de school waarna ze door de toegangscontrole de cafetaria in konden, en daar horen geen ouders bij. De uitgekozen chaperonnes zijn de enige volwassenen die in de school aanwezig mogen zijn, en die toezicht houden op die avond.

De cafetaria was omgebouwd tot danszaal, compleet met diskjockey, er was een videoscherm waarop de bijbehorende clips vertoond werden. Verder was er drinken (alcoholvrij) en waren er snacks te koop. Om 21.00 uur mochten we ze weer ophalen.
Ze kwamen helemaal enthousiast naar buiten. Toen ik vroeg of de jongens ook dansten, was het antwoord; "Nee, die gingen naar de naastgelegen gymzaal om te basketballen."
Heerlijk toch om te zien dat er door de jaren heen nooit iets veranderd.
Labels: Amerika, Californië, dagelijkse dingen, dansen, kinderen, San Jose, school, Uitjes
Jamboree & Elementos
De afgelopen weken waren behoorlijk druk. Edwin met zijn nieuwe baan waardoor hij tijdens het Cisco kwartaaleinde haast onaanspreekbaar is. Volgens hem valt dat wel mee, maar laten we maar zeggen dat daar de meningen over verdeeld zijn. Maar, zijn eerste kwartaal (inclusief recessie) heeft hij goed doorstaan.
De lievelingssport van Bas is voetbal, en dat speel je hier alleen in de lente en in de herfst. Van augustus tot en met november is de Fall League. Ieder seizoen wordt afgesloten met een Jamboree (een klein toernooi). Ze spelen dan een paar wedstrijden en daarna gaan ze allemaal naar een pizzeria waar de uitreiking van de trofeeën plaatsvindt. Edwin ging hier met Bas heen. Maaike en ik konden hier niet bij zijn. Maar normaal gesproken zitten we iedere zaterdagochtend langs het veld. Deze zaterdag dus niet, maar aan de foto’s te zien heeft hij weer genoten.
Maaike danst het liefst en we konden niet bij Bas kijken omdat haar
dansschool de jaarlijkse dansuitvoering dit weekend had. Vanaf september zijn ze de dansen aan het oefenen. Net als vorig jaar keken ze allemaal heel erg uit naar het afgelopen weekend.
Ook dit jaar was ik "room mom" wat betekende dat, tijdens dit uitzonderlijk warme weekend (28 graden), we onderin een theater zaten met truien aan.
Zaterdag was helemaal bestemd voor de techniek, dus de belichting, fotoshoots, geluid, decor en dergelijke.
Ik heb geprobeerd om zelf wat foto's te maken, maar zoals jullie wel kunnen zien was dat erg moeilijk, ze zijn niet scherp en niet goed belicht, maar het geeft een kleine indruk. Zaterdag duurde van 9.00 tot 21.30 uur.
Op zondag waren dan eindelijk de 3 voorstellingen. Iedere voorstelling duurt 2 uur en bestond uit 30 verschillende dansen. Maaike deed dit jaar met 4 dansen mee, t.w. hiphop, tap en 2 jazz dansen.
De “room moms” moesten zorgen dat de dansers op tijd klaar stonden om het podium op te gaan, omgekleed waren in de juiste kostuums, de haren in een knot of los, met de juiste strikken en andere attributen die erbij hoorden. Ook hielden we de meiden een beetje in de gaten dat ze niet constant opnieuw hun lippen stiften, de oogschaduw bijwerkten en hun haren vastplakten met de bussen haarlak die rondslingerden. Stel je 20 meiden, variërend van 8 tot 18 jaar, in onze kleedkamer voor, met vrij te bemachtigen haarlak, oogschaduw, lippenstift, mascara, schuifspelden en danskostuums en dan weet je waar ik tussenzat.
Uiteindelijk waren we zondag om 23.00 uur thuis.
Toen Maaike uiteindelijk in bed lag kon ze verheerlijkt denken aan het dansen, het wachten met de meiden en ondertussen spelen op hun DS, het applaus en vooral de aandacht.
De volgende dag was ze amper uit bed te krijgen, maar als je zo'n gelukkig meisje ziet dan ben ik bang dat we er volgend jaar weer aan moeten geloven.
Labels: Amerika, Californië, dansen, kinderen, voetbal