Honor Roll
Maaike is door haar cijferlijst van het eerste halfjaar op de Honor Roll terecht gekomen.
Dat betekend dat haar gemiddelde Grade Point Average (=cijfer), ergens tussen de 3.5 en 3.9 moest zijn met minimaal 3 A's, anders kwam je hier niet voor in aanmerking.
Het rapportcijfer dat hier op school gegeven wordt gaat van een A,B,C, en het laagste is een D.
De GPA wordt berekend door alle cijfers bij elkaar te tellen en dan te delen door het aantal vakken. De punten worden als volgt berekend; 4 punten voor een A, 3 voor een B, 2 voor een C, en 1 voor een D.
Maaike's GPA was 3.8, hartstikke goed natuurlijk!
Je kan ook nog een stapje hoger komen, dan heb je allemaal A's of zelfs A+ en dan sta je op de Principal’s list.
De ceremonie begon al om 8.15 uur in de cafetaria.
De principal-, en honor roll kinderen zaten vooraan, daarachter de ouders en de kinderen die het niet hadden gehaald zaten achterin.
Eerst kregen we een toespraakje van de principal en hij vertelde de kinderen dat ze zowel de ouders als de leraren moesten bedanken met een applaus, want zij hadden zeer zeker ook bijgedragen aan hun succes.
Hierna werden ze een voor een naar voren geroepen en kregen ze een felicitatie van de principal en van de vice-principal en ook nog een push pin met de Honor Roll.
Met de Principal’s roll werd het hetzelfde gedaan en deze groep werd verteld dat ze het natuurlijk allemaal nog beter had gedaan.
Het doel van deze ceremonie is om de kinderen ervan te doordringen dat studeren heel belangrijk is. Want als je goede cijfers haalt, ben je verzekerd van de betere universiteiten, met daarna een betere baan.
Met Principal roll cijfers kom je in aanmerking voor de meest prestigieuze universiteiten, met zeer hoge toelatingseisen, zoals Stanford en Harvard.
De honor roll kandidaten kunnen wel zeker zijn van goede universiteiten, en ja de groep achter in de zaal zal ook wel naar een universiteit mogen, maar dan wel naar de "gewone" state university.
Ook deze middle school is prestigieus, Maaike heeft heel veel huiswerk, zeker voor een 11 jarige, wat we wel eens vervelend vinden.
Maar we zijn wel trots op haar en vinden het heel mooi dat ze dit ook nog bereikt heeft.
Labels: Amerika, Californië, kinderen, oorkondes, school
5th Grade Graduation
En dat was dan het einde van de Elementary school voor Maaike.
Volgend schooljaar gaat ze naar de 3-jarige Middle School oftewel de Junior High. En zoals het gaat volgens de traditie, hoort hier een graduation bij.
Het werd redelijk rustig gehouden, zonder die petjes die zo kenmerkend zijn voor een High School graduation, want het omhoog gooien van die dingen kan ook het verspreiden van hoofdluis (als die er al is) bevorderen.
Alle 5th graders verzamelden weer in de cafetaria waar ouders, familieleden en vrienden zijn, om door de directrice toegesproken te worden. Ook enkele kinderen halen een paar herinneringen op over de eerste keer dat ze op school kwamen.
Maaike's eerste juf op deze school, die inmiddels gepensioneerd is, kwam ook langs om "haar" laatste kinderen te zien. Ze had speciaal het T-shirt aangetrokken dat ze van al haar kinderen kreeg bij het afscheid. Ze was nog even gek als toen en net zo trots op hen als 3 jaar geleden. Heel leuk om te zien.
De directrice is de dag voor de graduation bij de kinderen in de klas langs geweest en heeft het een en ander aan hen gevraagd over hun leraar(es) en hield daar ook een praatje over.
En dan roepen de leraren een voor een de kinderen naar voren om hun "diploma" in ontvangst te nemen van de directrice.
Dit gebeurt gelukkig in een redelijk snel tempo zodat het niet al te lang duurt voordat we door de 100 kinderen heen zijn.
En dan roept de directrice;
"Ladies and Gentlemen, may I present to you the class of 2016!"
Gelukkig duurt dat nog eventjes, we hebben nu eerst vakantie!
Labels: Amerika, Californië, kinderen, oorkondes, San Jose, school
Carnival, etc.
Tja, met zo'n vol huis ontbreekt het wel eens aan tijd om nog wat op te schrijven. Niet dat Opa en Oma veel aandacht vragen, of dat we ze moeten vermaken, integendeel, ze zijn steeds weg. Zou het nou zo zijn dat
wij erg druk zijn?
In ieder geval hebben we sinds de laatste blog niet stilgezeten.
Als eerste was er op 1 juni de jaarlijkse Carnival op school. Aangezien ik de ticketsales onder mijn hoede had, was ik er al sinds begin mei mee bezig.
Margrit had zich toen al opgeworpen om niet helemaal nutteloos in de zon te zitten, maar ondertussen tickets te bundelen ter waarde van 5, 10 en 20 dollar. (Waarschijnlijk heeft ze op haar benen een witte plek ter hoogte van haar knieën zitten, omdat daar de rol met tickets zat.) Maar het hielp mij enorm.
Het waren dezelfde spelletjes als
vorig jaar, en dit keer lieten ook Maaike en Bas hun haren kleuren. Maar nu liepen opa en oma hier ook rond, net als Sharkie. Dit is de mascotte van de Sharks, de ijshockeyploeg van San Jose. En laat hij nou net Jannie en Maaike te pakken hebben gehad. Ze schrokken zich rot, maar uiteindelijk bleek hij toch niet echt door te bijten, en reuze aardig te zijn.
Terwijl J & G afgelopen week weer weg waren om een rondje Yosemite, Death Valley en Sequoia te maken, heeft Maaike nog een "community walk" gehad. Dat houdt in dat ze bedrijven of instanties in de omgeving van de school bezoeken. Ze gingen ditmaal naar
Hoogerwerf Engineering. Het bedrijf is van de man van haar juf. (Het grappige is dat ze aan Maaike heeft gevraagd hoe ze haar naam in goed Nederlands moest uitspreken.)
De kinderen gingen in groepjes bij de verschillende engineers langs en kregen dan verschillende dingen uitgelegd.
Ze kregen te zien hoe snel je een ingewikkelde bouwtekening kon tekenen op de PC met
CAD/
CAM. Hoe de ijzeren kabels eruit zien die in een betonnen vloer zitten. Hoe architecten ervoor kunnen zorgen dat bij aardbevingen de hoge gebouwen niet omvallen. Ze kregen op de PC een simulatie te zien van een aardbeving, en hoe snel een
plotter werkt en als klap op de vuurpijl kregen ze allemaal een ijsje en een persoonlijk visitekaartje mee.
Vrijdag kreeg Maaike ook nog een officieel certificaat uitgereikt door de directrice. Hierop staat dat ze nu een proficient English speaker is. Dit betekent dat ze geen extra aandacht meer zal krijgen voor het Engels.
En ik was er zo bang voor toen we hier naartoe verhuisden, en vond het zo zielig voor hen dat ze niemand verstonden. En zij wordt gewoon een vloeiend Engels sprekend kind binnen 2 jaar. Ik vind dat erg knap en ben er best trots op. Hoe leuk zo'n toekomstig visitekaartje ook is.
Labels: Californië, oorkondes, San Jose, school, schoolreisje
Oorkondes
Maaike kwam vorige week thuis met een grote grijns en een oorkonde dat ze lid was geworden van de Writers Club. De juf had haar voorgedragen (ook hier komt ieder kind een keer per jaar aan de beurt), maar dat mag hun trots niet drukken.
De kinderen hebben allemaal een folder in hun bureautje liggen waarin ze soms verhaaltjes, die ze zelfstandig tijdens de les schrijven, in stoppen. Uit deze folder mogen ze dan zelf een verhaaltje kiezen wat ze voor willen lezen. De directrice roept ieder kind via de intercom op om naar haar kantoor te komen. Dus iedereen op school hoort hun naam.
Uit iedere klas komt dan een kind en zij lezen dan een voor een hun verhaaltjes aan elkaar voor. Alle andere kinderen luisteren daar naar en de verhaaltjes worden "positief" bekritiseerd.
Ze krijgen tenslotte nog een koekje of ijsje, een oorkonde, een potlood met "
My principal is proud of me" en nog een paar onnozele dingen. Of je het er nu mee eens bent of niet, de kinderen krijgen hierdoor een positief gevoel over hun schrijfvermogens en dat is toch het enige wat telt.
Voor de volledigheid moet ik ook vermelden dat Bas vorige maand "Student of the Week" is geweest. Vorig jaar heb ik
geschreven wat dat inhield. Maar goed nu was het dus de beurt aan Bas.
De oorkondes hangen keurig naast elkaar op de koelkast zoals het hoort, zodat iedereen ze kan zien. Hoe klein deze ook zijn, het leert ze al vroeg om de goede, positieve kanten van zichzelf te durven laten zien, dat het goed is om jezelf af en toe op de schouders te kloppen.
Dat doen ze hier veel meer. In Nederland moet je meer "doe maar gewoon" doen, en wordt je dan al vlug als een opschepper of uitslover betiteld. Ik weet niet wat beter is, maar tot nu toe werkt het wel motiverend voor ze.
In ieder geval kunnen onze kinderen al veel beter met complimentjes omgaan dan ik ooit deed.
Labels: oorkondes, school
Maaike is door haar cijferlijst van het eerste halfjaar op de Honor Roll terecht gekomen.
De ceremonie begon al om 8.15 uur in de cafetaria.
