Bas 10!
Jaha, zondag ging Bas "double digits" hij werd 10 jaar. Eindelijk ook 2 cijfers gebruiken als je je leeftijd moet vermelden.
Hij had zijn verjaardag vrijdag al gevierd met een paar goede vrienden. In tegenstelling tot voorgaande jaren, wilde hij deze keer geen zwemfeestje. Nou dat was maar goed ook, want het weer is hier zeer Nederlands op het moment. (Waarschijnlijk om de overgang voor ons niet al te groot te maken.) Het regent nog af en toe, en ons zwembad is dit jaar nog steeds niet gebruikt, want een watertemperatuur van 19 graden vinden de kinderen maar niets.
Het werd
Shrek Forever After, die ook zijn première beleefde. Eerst thuis een stuk groene ijstaart eten, cadeaus uitpakken en vervolgens naar de mall om de bioscoop in te duiken.
Hierna een pizza eten bij
BJ's en iedereen weer naar huis gebracht. Dat was nog eens een relaxt feestje voor de ouders.
Maar zondag was hij pas echt jarig, en werd hij, zoals gewoonlijk, verwend met een beschuitje en jus op bed.
En deze keer hadden we wat meer tijd omdat ze niet naar school hoefden.
Dat was maar goed ook, want dit jaar kwamen de cadeaus in mega grote dozen. Niet dat ze beduidend duurder waren, maar de afmetingen waren gewoon groter, zoals dat hoort bij een 10-jarig kind. Na het uitgebreide ontbijt, kon hij zijn cadeaus gaan uitproberen, eerst wat wiebelig, maar uiteindelijk bleef hij toch staan op zijn
ripstick.
Verder wilde hij de middag met zijn vriendinnetje Aniek doorbrengen, dus togen we allemaal naar hun huis, want voor het eten koos Bas een barbecue, maar helaas die hebben we al verkocht. Maar ook bij hen smaakte de borrel en het vlees prima, en het voordeel van ergens anders de barbecue gebruiken is dat er voor je gebraden wordt. Voelden wij ons ook een beetje speciaal op deze dag.
Labels: Amerika, Californië, kinderen, San Jose, verjaardagen
Maaike 11 jaar!
Na mijn verjaardag is al 11 jaar Maaike aan de beurt. Deze keer wilde ze een Sleepover. Nou vooruit dan, 6 meiden uitgenodigd en ze kwamen allemaal.
Op de uitnodiging staat vanaf 5 uur, en dan staan ze hier ook precies om 5 uur met kussen en slaapzak op de stoep. Gelukkig zijn de kinderen nu zo oud, dat de ouders ze gewoon afzetten en dat we die niet meer hoeven te vermaken zoals vroeger.
Bas was heel blij dat hij ook een logeerpartij had bij Aniek, zodat hij niet "bij al die meiden" hoefde te blijven.
We hadden de woonkamer omgebouwd en er allemaal knuffels en ballonnen neergelegd, lampjes opgehangen, de computer weggehaald, de banken aan de kant geschoven en al de reserve matrassen waren neergelegd.
Dit werd door de ouders als verwennen bestempeld. Waarom hebben ze matrassen nodig, ze kunnen gewoon met slaapzak op de grond liggen? Maar dat wil ik ze niet aandoen, ons huis is nogal koud (vind ik) en dan gewoon op de grond? Nee hoor, we hebben matrassen genoeg dus die kunnen ze gewoon gebruiken.
Toen ze allemaal binnen waren kregen de meiden een menukaart met verschillende mogelijkheden voor het voor-, hoofd- en bijgerecht. Daaruit moesten ze een keuze maken. Dat had nogal wat voeten in de aarde, want wat zijn nou toch groene en gele rondjes bij de groenten, of aardappelen op Franse wijze? Maar goed, uiteindelijk snapten ze het en nadat ze hun keuzes gemaakt hadden, konden ze toasten op de Jarige Job, en konden wij de keuken in om de gerechten klaar te maken.
Terwijl wij kookten, gingen de meiden kaarsen versieren met 3D verf. Er kwamen hele leuke creaties uit.
Ook hadden we een vel papier opgehangen, en stiften neergelegd, zodat ze hun creativiteit konden botvieren op het stuk papier en niet op onze muren.
Hierna konden ze aan tafel. Ze voelden zich heel groot, en hun gesprekken zijn heel grappig om te volgen vanuit de keuken.
Het voordeel van de menukaart was, dat ze ook allemaal alles op aten, ze hadden het tenslotte zelf gekozen.
Alleen voor het toetje hadden ze geen keus, het werd een bolletje ijs, waar ze dmv allerlei toppings, zelf hun
Sundae van moesten maken.
Na deze suikerinjectie gingen ze "
Guesstures" spelen en daarna kleden ze zich om in hun pyjama's. Hierna doken ze samen de badkamer in voor het gezichtsreiniging ritueel, waarna ze de woonkamer in beslag namen waar wij de matrassen allemaal neer hadden gelegd.
We hadden een strandbal opgeblazen en daarop stonden allerlei vragen. Ze moesten de bal naar elkaar toe gooien en waar hun rechterduim op de bal terecht kwam, stond een vraag die ze moesten beantwoorden.
Hierna werd de DVD speler aangezet en doken ze allemaal op, en in hun slaapzakken.
Voor Edwin en mij was het tijd voor een welverdiend glas wijn in de naastgelegen kamer. En toen werd het stil. De eerste film was uit en de volgende film ging erin.
En toen werd het nog stiller, totdat Edwin mij om 00.15 uur gapend aankeek en zei dat hij naar bed wilde. Tja, hij staat iedere dag om 6 uur op, ik niet dus ik vond het niet meer dan normaal dat ik op zou blijven. Toch nog maar eventjes stiekem kijken bij de meiden, en tot onze stomme verbazing sliep de helft al!
We hebben toen de film maar uitgezet en de overige meiden besloten om ook maar te gaan slapen. Heerlijk, waarschijnlijk helpt een matras!
De volgende ochtend hebben ze natuurlijk eerst de film uitgekeken en liggen kletsen. En na een uitgebreid ontbijt met wafels, eieren en spek, en natuurlijk boterhammen met hagelslag, werden ze om 11 uur weer opgehaald.
Wat een geweldige meiden waren het, wij waren veel uitgeruster dan verwacht, en Maaike vond het geweldig! Wat kan je nog meer verwachten van je 11e verjaardag.
Labels: Amerika, kinderen, San Jose, verjaardagen
Bas 9!
Tja, dat de tijd tegenwoordig vliegt weten we allemaal wel, maar dat ik bijna geen tijd heb om te melden dat onze jongste op de 23e al 9 jaar is geworden is toch wel een beetje belachelijk.
Voor hem is het gelukkig nog wel belangrijk om jarig te zijn, alhoewel hij zich voornamelijk kan verkneukelen over zijn feestje.
Dit jaar wilde hij het thuis houden met het zwembad en spelletjes. Nou dat kon geregeld worden. Alhoewel, het weer was dit jaar niet zo warm als voorgaande jaren en het zwembad was toch nog niet zo opgewarmd. 24 graden is toch wel een beetje aan de frisse kant, dus hebben we het zwembad maar verwarmd totdat het 29 graden was. Ik hoop maar dat de rekening niet al te hoog is, maar ja het verdere feestje was thuis dus kostte ook niet echt veel.
We verzonnen samen de spelletjes, zoals emmers vullen met geperforeerde bekertjes, Marco Polo, waterballonnen gooien, snoephappen uit een bak met water en natuurlijk de Amerikaanse variant; het marshmallow happen.
Verder wilde hij geen traditionele pizza, maar hot dogs, en gelukkig toch nog wel een taart. Het koste nog wel moeite om ze uit het zwembad te krijgen om spelletjes te doen, maar ja, anders worden ze zo door en door koud.
Om 6 uur werden ze allemaal opgehaald en iedereen ging tevreden naar huis, en Bas was het meest tevreden.
De volgende dag (zaterdag) was hij echt jarig, maar wij hoefden niet voor hem te zingen en het hele ritueel van jus en thee op bed hoefde ook niet, want hij koos voor zijn andere liefde; het voetballen.
Een voetbalwedstrijd om 9 uur, dat betekent om 8.30 uur op het veld zijn. En iedereen die Bas kent weet dat hij als een slak eet, dus zeker een half uur nodig heeft voordat zijn ontbijt naar binnen is.
We mochten het zingen en de cadeaus niet vergeten, maar moesten het bewaren tot na de wedstrijd. Toen hadden we alle tijd om zijn verjaardag met ons gezinnetje te vieren want het was ook nog Memorial weekend, en dat betekende maandag ook nog vrij. Heerlijk.
Op naar de volgende verjaardag; dat is donderdag die van Edwin, maar die hoeft niet meer zo nodig een zwemfeestje.
Labels: Amerika, Californië, kinderen, verjaardagen
Verrassing!
We hadden het allemaal prima gepland. En dan wel zo dat (bijna) niemand ervan wist. Dat maakte het voor ons juist leuker.
Jannie werd 70 en zou uiteindelijk toch een feest geven.
Omdat de schoolvakantie in San Jose veranderd werd bleek ineens dat Edwin niet meer met ons in de grote vakantie naar Nederland zou kunnen gaan. Dus wilde hij toch naar zijn moeders verjaardag. Maar ja dat wilden Maaike en Bas ook. Daarom besloten we om toch een reisje naar Nederland te boeken zonder dat de kinderen het wisten.
Ze waren met hun neven en nicht via Skype druk bezig om een gedicht voor Oma voor te bereiden. En we lieten het zo. De technische details kwamen later wel.
Ook wisten we dat ze voor het paasweekend een hotel op Vlieland hadden geboekt voor het hele gezin. Dat konden we vanuit Amerika gelukkig ook nog bijboeken.
Een week voordat we vlogen hebben we het de kinderen verteld. Geweldig vonden ze het. Vooral de spanning vooraf hoe Oma zou reageren.
Zaterdag 4 april vlogen we en zondag 5 april kwamen we na een snelle vlucht van 9,5 uur aan.
Jannie had haar broers en zussen en gezinsleden om 11 uur gevraagd aanwezig te zijn bij hen thuis voor koffie en gebak. En wij hoopten daar niet zoveel later aan te komen.
De huurauto ophalen (zonder afhalers gaat Schiphol veel sneller) en hup, richting Zwolle rijden.
Om half 12 waren we in Zwolle en gelukkig stond de voordeur open. Iedereen was er al en we wandelden gewoon de kamer binnen. Jannie kwam nietsvermoedend uit de keuken gelopen en de uitdrukking op haar gezicht was goud waard. Geert had ons ook snel in de gaten, maar de rest van de oom's en tantes nog niet.
Maar toen we eenmaal gesignaleerd waren kwamen ook bij hen de tranen van blijdschap. Dat hadden we niet verwacht, en daarmee verrasten ze ons.
Nadat iedereen bekomen was en we ons kopje koffie op hadden gingen we ons opfrissen en liep iedereen naar de Agnietenberg waar het feest was.
Gelukkig was het mooi weer en konden de kinderen buiten spelen, en ook veel gasten gingen op het terras zitten. Dat hielp heel erg tegen de jetlag.
Nadat de meesten gasten rond 6 uur vertrokken hebben we daar nog wat gegeten. Hierna wandelden we naar huis en nadat de bedden opgemaakt waren dook iedereen moe maar voldaan zijn welverdiende bed in.
Labels: Familie, Nederland, Vakantie, verjaardagen
Maaike 10 jaar!
Nadat ik begin november (alweer) jarig was geweest, volgt Maaike mij op de 13e met haar verjaardag en is ze ook in de Double Digits gekomen.
Na de gebruikelijke "Lang zal ze leven" serenade aan haar bed, belandde ze in ons bed, voor de jus d'orange, het beschuitje en de kaarten en cadeaus.
Omdat het een gewone donderdag was, moest ze jammer genoeg gewoon naar school, maar ook daar had ze een hele leuke dag met wat extra privileges.
A.s. dinsdag zal ze haar verjaardag met haar vriendinnetjes vieren.
Het wordt een flinke meid met een eigen mening die toch ook nog wel heel graag bij ons komt knuffelen.
Gelukkig maar, want van mij hoeft ze nu niet meer zo heel snel groter te worden.
Labels: Amerika, Californië, Familie, kinderen, verjaardagen
Edwin 40!
Jaha, mijn jonge mannetje is niet meer zo jong, hij heeft nu ook de "Big Four O" gezien.
Natuurlijk was daar de traditionele jus d'orange en het beschuitje op bed, daarnaast kreeg hij een golfclub, kaarten en telefoontjes.
Op zijn verlanglijstje staat steevast altijd "Liefde en Aandacht" en de kinderen waren dat zo beu dat ze dat eraf wilde hebben.
Dus besloten ze een bord te maken met allerlei activiteiten die Edwin samen, of alleen, met hen mocht doen. Hierop staat zowel samen afdrogen, samen naar de bioscoop, voetballen, fietsen, maar ook een weekendje Seaworld!
Ik weet niet of alle hartjes gebruikt zullen worden, maar het idee was heel leuk.
Veertig is gevoelsmatig toch een bijzondere leeftijd, dus wilde ik hem extra in het zonnetje zetten. Ik had maanden geleden al voor ons tweeën het volgende weekend een hotelkamer gereserveerd in Napa Valley, wat hier zo'n twee uur rijden vandaan ligt, en die mededeling kreeg hij in de vorm van een brief.
Overdag had Edwin vrij genomen en wilde graag met mij golfen bij
Deep Cliff.
Maar omdat ik mijn enkel 2 weken geleden flink verzwikt heb, was ik niet zo happig om over de golfbaan te gaan lopen met alle oneffenheden.
Gelukkig paste ik net in mijn schoen en besloten we ook om een karretje te huren en daarin kon ik dan over de baan crossen zodat mijn enkel ook wat rust kreeg. De eerste afslagen van de tee gingen natuurlijk helemaal niet, maar ik kon me toch behoorlijk staande houden met de kortere slagen. Na een snelle lunch haalden we de kinderen uit school op, en konden we eindelijk taart eten.
Nou als dat geen dagje volledige aandacht was.
Labels: Amerika, Californië, dagelijkse dingen, San Jose, verjaardagen
Bas 8!
En toen werd Bas 8 jaar!
Na de gebruikelijke liedjes en jus d'orange op bed was het tijd voor de cadeaus. Maar helaas voor hem moesten ze ook gewoon naar school. Het was tenslotte vrijdag.
Na schooltijd gingen we naar onze
Swim &Racquet club omdat Bas graag een zwemfeestje wilde hebben. We hadden de hele klas uitgenodigd in de veronderstelling dat toch niet iedereen zou komen omdat vrijdag het begin van
Memorial Day weekend is.
Nou dat had ik fout bedacht, er waren meer dan 25 kinderen!
Maar gelukkig bleken we de enige groep mensen in het zwembad te zijn.
Dit was omdat er donderdag (en nu nog steeds) een grote
brand woedde in de Santa Cruz mountains.
Hierdoor rook het 's-ochtends erg naar rook buiten, alsof er buiten een grote openhaard stond, en dus werden de zwemtrainingen, ivm de slechte lucht, afgezegd.
's-Middags was de lucht behoorlijk opgeklaard en konden we genieten van alle ruimte om ons heen.
We hadden verschillende spelletjes bedacht, maar de kinderen genoten het meest van het zwembad. Hierdoor hebben we van alle bedachte spelletjes er maar 1 uitgevoerd; de Amerikaanse variant van koekhappen, nl. het marshmellow happen. Die hadden we de avond van te voren klaargemaakt en we hadden geen zin om al die plakzooi voor niets te hebben gedaan.
De kinderen die even niet wilden zwemmen speelden op het grasveld of ze zaten met z'n allen in de jacuzzi te kletsen.
Ze hadden ons helemaal niet nodig, ze vermaakten zich prima.
Hierna gingen we weer naar huis en nadat we nog wat gegeten hadden met Catherine en de kinderen gingen ze uiteindelijk naar bed.
Eenmaal in bed zei Bas tegen mij:" This was the best Birthday ever", en daar doe je het toch voor, nietwaar?
Labels: Amerika, Californië, kinderen, verjaardagen
Maaike 9 jaar!
Omdat Maaike en Bas maandag vrij waren i.v.m.
Veterans' Day maakten we van de gelegenheid gebruik om dan ook Maaike's 9e verjaardag te vieren.
Ze wilde na het drukke weekend wel iets rustigs doen. Dus nodigde ze een aantal vriendinnetjes uit en gingen we naar
Color me Mine.
Het is een winkeltje waar je aardewerk kunt beschilderen, met een aparte ruimte voor groepjes. De meiden mochten allemaal een of ander ornament uitkiezen om te verven. De keuze viel voornamelijk op beesten, zoals kat en hond, varkentjes, dolfijn en pinguïns. Ze kozen hun kleuren uit en kregen uitleg hoe ze de kleur het best tot zijn recht konden laten komen. Hierna gingen ze al kletsend aan de slag.
Na een uur waren ze zo goed als klaar en kregen ze allemaal de gebruikelijke pizza en drinken. Ze mochten allemaal op een speciaal bord voor Maaike hun namen zetten, en Maaike mocht met haar, met verf besmeurde, hand een afdruk achterlaten op de muur. Haar naam werd er nog bijgezet en de datum.
Over een week mag ik de stukken ophalen omdat ze eerst nog in de oven moeten. Ben benieuwd hoe ze er dan uitzien, want nu waren de kleuren nog erg mat.
En toen was het dinsdag 13 november. 9 Jaar geleden, op vrijdag de 13e, kwam Maaike in ons leven. En natuurlijk vierden we dat met een jus d'orange op bed. Eigenlijk hoort er nog een beschuitje bij, maar sinds ze een beugel heeft wil ze die even niet meer. Maar de kaarten werden met evenveel enthousiasme als altijd ontvangen en gelezen.
Hieperdepiep Hoera!
Terwijl Maaike en ik naar de dansvoorstelling waren, gingen Edwin en Bas zaterdag naar het voetbalveld. Bas had nl. zijn soccer jamboree. Dit waren tevens de laatste wedstrijden van het seizoen. Het seizoen loopt hier maar van september tot en met november. Het voetbal wordt gespeeld op een grasveld van een school, of in een park.
Dus is er ook geen verlichting.
Hoewel de temperaturen nog zeer aangenaam zijn, het begint rond 5 uur toch al donker te worden.
Dinsdag had Bas, als afsluiting van het voetbalseizoen, nog een wedstrijd tegen de ouders. Daarna gingen we met alle gezinnen gezamenlijk naar de pizzeria. Iedereen bestelde zelf zijn pizza.
Alle vrijwilligers werden door coach Debbie, die haar eigen microfoontje meebracht, bedankt. De kinderen kregen hun trofee, een fotocollage, en een persoonlijke toespraak van haar.
Maar ook Maaike werd niet vergeten, met z'n allen hebben ze Happy Birthday voor haar gezongen, waar ze deze keer toch wel een beetje verlegen van werd.
Als laatste werd de team banner van de Vipers verloot, en laat nou Bas de gelukkige zijn. Heeft hij ook nog een cadeautje gekregen op de verjaardag van zijn zus.
Labels: Amerika, kinderen, sporten, verjaardagen, voetbal
Bas 7 jaar!
Door alle drukte hier in huis was ik bijna vergeten te vermelden dat Bas alweer 7 is geworden.
Vorige week zaterdag kwam Edwin, na een weekje Europa, weer thuis om 14.00 uur, en kon meteen door naar
The Jungle waar Bas zijn feestje met zijn klasgenootjes wilde houden. Nou, als je problemen hebt om je ogen open te houden ga dan maar naar een grote speelhal met allemaal rondrennende/gillende kinderen en je jetlag is meteen over.
Zondag kwamen de Nederlandse vriendjes bij ons thuis om te zwemmen.
Toen we het dek van het zwembad afhaalden, bleek dat het water nogal groen was uitgeslagen.
De temperatuur was de laatste dagen omhoog gegaan, met als gevolg dat de algen ook lekker konden groeien. Maar dat weerhield de kinderen er niet van om toch in het water te duiken. Het was een heel gezellige middag.
Maandag bleek het water nog groener te zijn geworden, en woensdag is er door de poolboy zoveel chloor en anti-algen spul bij gegooid, dat we tot aan het weekend niet mogen zwemmen. Gelukkig wordt het water nu weer doorzichtig.
Woensdag was Bas echt jarig en heeft hij pas onze cadeautjes en kaarten in ontvangst mogen nemen. Leuk hoor dat Opa en Oma hier waren, want die brachten
ook nog cadeautjes en kaarten mee uit Nederland. Geweldig vond hij het.
Daarna 's-middags op school trakteren op ijsjes, en op de
Nederlandse school op koekjes en toen vond ik het welletjes.
We hebben zijn verjaardag weer uitgebreid genoeg gevierd.
Jannie en Geert zijn gisteren vertrokken om een weekje op bezoek te gaan bij een paar vrienden in Canada.
En wij hebben een lang weekend voor de boeg. Maandag is het hier namelijk
Memorial Day. Maar door alle drukte van de laatste weken, hebben we helemaal niets geboekt. We wilden gaan kamperen, maar we blijven dit weekend thuis. Heerlijk vooruitzicht.
Trouwens, maandag is Edwin weer jarig. Kunnen de slingers weer uit de doos, moet ik weer ballonnen opblazen, taarten bakken, kaarsjes regelen, cadeautjes kopen, stoel versieren, pffffff.....
Labels: Californië, feestdagen, verjaardagen
Maaike 7 !
Terwijl we zondag nog in Yosemite park in onze
Evergreen lodge zaten werd Maaike alweer 7 jaar. Opa en oma kwamen 's-ochtends vroeg uit hun eigen lodge om te zingen rondom haar bed.
We hadden ook een paar slingers meegenomen, en ballonnen opgeblazen, dus voor haar begon de verjaardag goed. We hadden besloten om meteen weer richting San Jose te gaan rijden, zodat we ook nog wat thuis konden zijn. We waren uiteindelijk om 15.00 uur weer thuis. Het was leuk voor haar om de kaarten te openen, Opa en Ger nog aan de telefoon te krijgen, de e-mails te lezen en het antwoordapparaat af te luisteren.
Nadat we thee hadden gezet kwamen alle cadeautjes uit Nederland die meegegeven waren ook nog op tafel. Ze zei niet veel maar glunderen deed ze wel! Dank jullie wel, ik vond het zeer attent.
Ze mocht natuurlijk ook kiezen wat ze wilde eten en ze koos (zeer bescheiden) Japans (Teppanyaki). Op aanraden zijn we naar
Benihana in Cupertino gegaan.
Ze vond het prachtig er is nog voor haar gezongen in het Engels en in het Japans, ze kreeg een foto en Bas en Maaike kregen allebei een drinkbeker mee naar huis. De volgende keer als we daar komen en ze nemen deze beker mee dan krijgen ze gratis drinken.
Het liedje "Happy Birthday" hebben we die avond -tig keer gehoord. Blijkbaar is het een populair plekje om te gaan eten als je jarig bent.
Toen ik met de kinderen rond ging lopen en bij de sushibar aankwam, vroeg de kok of Maaike en Bas misschien ook wilde proeven. Ik moest even op ze inpraten en zeggen dat mama dat ook heel erg lekker vindt, en toen wilde ze wel proberen. En natuurlijk; ook zij vinden sushi lekker.
Maandag heeft ze op school getrakteerd en dinsdagmiddag was haar feestje.
Omdat ze deze week '-middags geen school hebben konden we het dus dinsdag vieren. Ze wilde met 5 kinderen uit haar klas Nederlandse spelletjes doen, dus we hebben ge-koekhapt met double chocolate cake, want peperkoek kennen ze hier niet.
Zak gelopen in vuilniszakken die zo groot zijn, dat ik er zelf in kan verdwijnen, snoepjes met je mond uit een bak water happen, enz. Het was erg geslaagd.
Uiteindelijk ging iedereen weer naar huis met allemaal een goody bag (= een tasje met een cadeautje voor de gast) en Maaike ging zeer tevreden slapen en was blij dat ze hier toch ook gewoon een leuk feestje kon hebben.
Labels: Amerika, Californië, verjaardagen
Jaha, zondag ging Bas "double digits" hij werd 10 jaar. Eindelijk ook 2 cijfers gebruiken als je je leeftijd moet vermelden.
Hierna een pizza eten bij BJ's en iedereen weer naar huis gebracht. Dat was nog eens een relaxt feestje voor de ouders.
Dat was maar goed ook, want dit jaar kwamen de cadeaus in mega grote dozen. Niet dat ze beduidend duurder waren, maar de afmetingen waren gewoon groter, zoals dat hoort bij een 10-jarig kind. Na het uitgebreide ontbijt, kon hij zijn cadeaus gaan uitproberen, eerst wat wiebelig, maar uiteindelijk bleef hij toch staan op zijn ripstick.
Verder wilde hij de middag met zijn vriendinnetje Aniek doorbrengen, dus togen we allemaal naar hun huis, want voor het eten koos Bas een barbecue, maar helaas die hebben we al verkocht. Maar ook bij hen smaakte de borrel en het vlees prima, en het voordeel van ergens anders de barbecue gebruiken is dat er voor je gebraden wordt. Voelden wij ons ook een beetje speciaal op deze dag.
